سلام

چند وقتي است سوالاتي ذهنم را به خود مشغول کرده. سوالاتي که مطمئنا سوال
خيلي از دوستان نسل جوان هست. سوالاتي از اين دست که آيا دين مي‏تواند
شادي مورد نياز انسان را تأمين كند؟ آيا تعاليم مذهبي و دستورهاي ديني
مانع شادي و شادماني انسان نمي‏ شود؟ هر چند به هزار و يک دليل به اين
مقوله کمتر پرداخته شده اما با نگاهي گذرا به لابلاي متون اصيل ديني و
کلام معصومين جواب هاي خوبي مي توان براي اين سوالات پيدا کرد.

توصيه هاي مکرر دين در اين موارد که:خواندن دعايي با شور و حال و نمازي با
حضور قلب، نجوايي شبانه و زمزمه‏اي عاشقانه، كمك به انساني افتاده، نوازش
يتيمي غمگين، سير كردن گرسنه‏اي بينوا، زيارت بارگاه انساني پاك، ديدار
وابستگان و گفت‏وگو با دوستي صميمي كه همگي از سفارش‏هاي دين و تعاليم
پرمحتواي آن است، همان سرور و نشاطي را به دنبال دارد كه ديدن بهار
طرب‏انگيز و صبح پرلطافت و قطره‏اي شبنم بر رخسار گل سرخ و زمزمه جويبار و
وزش نسيم روح فزا.

نگاهي گذرا به تعاليم ديني نشان مي‏دهد، شادي و سرزندگي از آثار ايمان
مذهبي است؛ چرا كه مذهب بر زمينه‏هاي پيدايش شادي سفارش كرده است. نداشتن
نگراني و اضطراب و غم و اندوه و رسيدن به اطمينان قلبي اساس هر نوع شادي
است و اين امر ممكن نيست مگر با ايمان به قدرت مطلقي كه سرچشمه همه
نيكي‏ها است. به همين دليل، عميق‏ترين و عالي‏ترين شادي‏ها و سرورها از
آنِ انسان هاي پاك سيرت و آشنا با خداوند است.

بوي خوش عامل مهم شادماني است و متقابلاً بوي بد عامل نااميدي و
افسردگي.در روايات اسلامي توجه ويژه‏اي به استفاده از بوي خوش شده و خوشبو
بودن از ويژگي‏هاي پيامبر اسلام  صلي الله عليه و آله  و از سنت‏هاي آن حضرت شمرده شده است.

در روايات آمده که:

با رويي گشاده با برادران ملاقات كن.(ميزان الحكمة ، ج‏?، ص‏???، ح‏????. )

هر مسلماني كه مسلماني را ببيند و او را مسرور كند، خداوند را شاد كرده است.» (ميزان الحكمة ، ج‏?، ص‏???، ح‏????. )

در بهشت خانه‏اي است به نام خانه شادي، تنها كسي كه يتيمان و بچه‏ها را
خوشحال كند به آن داخل مي‏شود. (ميزان الحكمة ، ج‏?، ص‏???، ح‏????و????. )

به اميد خدا بحث دامنه داري در مورد رابطه دين و شادي و نشاط خواهم داشت.